Zgromadzenie Ogólne jest głównym organem konsultacyjnym, decyzyjnym i przedstawicielskim ONZ. Zasiadają w nim wszystkie 193 państwa członkowskie, co czyni je jedynym organem Organizacji Narodów Zjednoczonych, który jest reprezentowany przez wszystkich jej członków.
Struktura Organizacji Narodów Zjednoczonych
Organizacja Narodów Zjednoczonych składa się z 6 głównych organów: Zgromadzeniu Ogólnym, Radzie Bezpieczeństwa, Radzie Gospodarczej i Społecznej, Radzie Powierniczej, Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości oraz Sekretariacie. Wszystkie zostały ustanowione w 1945 roku wraz z powstaniem Organizacji.
Rada Bezpieczeństwa odpowiada za utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Składa się z 15 członków – 5 stałych oraz 10 wybieranych 2-letnią kadencję. Każdy członek ma jeden głos. Zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych państwa członkowskie są zobowiązane do stosowania się do jej decyzji.
Rada Gospodarcza i Społeczna (ECOSOC) jest głównym organem odpowiedzialnym za koordynację działań, przegląd polityk, dialog oraz formułowanie zaleceń w sprawach gospodarczych, społecznych i środowiskowych, a także za wspieranie realizacji uzgodnionych na arenie międzynarodowej celów rozwojowych.
Rada Powiernicza została utworzona, by sprawować międzynarodowy nadzór nad 11 terytoriami powierniczymi, znajdującymi się pod administracją 7 państw członkowskich. Jej zadaniem było wspieranie tych terytoriów w drodze do samorządności i niepodległości.
Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości jest głównym organem sądowniczym Organizacji Narodów Zjednoczonych. Jego siedziba znajduje się w Pałacu Pokoju w Hadze w Niderlandach. Jest to jedyny z głównych organów ONZ, który nie znajduje się w Nowym Jorku.
Sekretariat odpowiada za bieżące funkcjonowanie Organizacji. Tworzą go Sekretarz Generalny oraz międzynarodowa służba cywilna ONZ, która realizuje zadania powierzone przez Zgromadzenie Ogólne i inne organy Organizacji.