AKTAKUZA DHE AKUZAT

Aktakuza fillestare kundër Ramush Haradinajt, Idriz Balajt dhe Lahi Brahimajt u konfirmua më 4 mars 2005 dhe u publikua më 10 mars 2005. Më 26 prill 2006, Prokuroria paraqiti një aktakuzë të ndryshuar dhe më më 25 tetor 2006 Dhoma Gjyqësore e konfirmoi atë aktakuzë si dokumentin në fuqi për këtë çështje gjyqësore. Pas gjetjes së gabimeve në atë parashtrim, Prokuroria parashtroi aktakuzën e ndryshuar për herë të dytë të rishqyrtuar më 10 nëntor 2006, e cila u konfirmua më 12 janar 2007.

Pretendohet se Ramush Haradinaj, Idriz Balaj dhe Lahi Brahimaj ishin bashkëkryes në një ndërmarrje të përbashkët kriminale (NPK). Qëllimi i NPK-së ishte konsolidimi i kontrollit tërësor të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) mbi Zonën Operative të Dukagjinit nëpërmjet largimit të paligjshëm dhe keqtrajtimit të civilëve serbë dhe nëpërmjet keqtrajtimit të civilëve shqiptarë kosovarë, civilëve romë/egjiptianë kosovarë dhe civilëve të tjerë të cilët bashkëpunonin ose konsideroheshin se kishin bashkëpunuar me Forcat Serbe ose se nuk e kishin përkrahur UÇK-në.

Aktakuza pohon se pas 24 marsit 1998, forcat e UÇK-së nën komandën dhe kontrollin e Ramush Haradinajt nisën një fushatë ushtarake për marrjen nën kontroll të rajonit ndërmjet fshatrave të Gllogjanit dhe Deçanit dhe në veçanti fshatrat Dubravë, Irzniq, Ratishë dhe Dashinoc dhe për largimin e serbëve etnikë nga fshatrat ku jetonin, dhe se ata gjithashtu vazhduan të kryenin sulme kundër kampit të refugjatëve në Baballoq afër Deçanit (ky kamp kishte qenë objekt sulmesh të ngjashme të UÇK-së që nga viti 1997).

Aktakuza gjithashtu deklaron se forcat e UÇK-së nën komandën dhe kontrollin e Ramush Haradinajt, përfshirë “Shqiponjat e Zeza” nën komandën e drejtpërdrejtë të Idriz Balajt, u ranë në qafë, rrahën ose ndryshe larguan civilët serbë dhe civilë romë/egjiptianë nga këto fshatra, dhe vranë civilët që mbetën pas ose refuzuan të linin shtëpitë, dhe se ata vazhduan të kryenin sulme të ngjashme kundër civilëve serbë, civilëve shqiptarë kosovarë dhe civilëve romë/egjiptianë kosovarë.

Sipas aktakuzës, në mes të majit 1998 u ngrit një objekt i improvizuar burgimi në shtabin e UÇK-së në Jabllanicë. Gjatë burgimit, të burgosurve u jepej shumë pak ushqim dhe ujë, rriheshin rregullisht dhe iu nënshtruan formave të tjera të keqtrajtimit fizik dhe iu mohua trajtimi mjekësor për lëndimet e tyre. Një numër të burgosurish në objektin e burgimit të Jabllanicës vdiqën si pasojë e lëndimeve të tyre ose u ekzekutuan me urdhër të të Akuzuarve .

Aktakuza gjithashtu deklaron se gjatë fundit të gushtit dhe fillimit të shtatorit 1998, forcat serbe përkohësisht ripushtuan rrethinën e Gllogjanit, dhe se një ekip serb i mjekësisë ligjore për vendin e krimit kreu hetime në atë rajon. Ata gjetën 32 kufoma të identifikueshme në rrethinën e kanalit të Liqenit të Radoniqit. Gjithashtu ekipi gjeti dy kufoma në rrugën për në Dashinoc, afërsisht nëntë kilometra prej Gllogjanit.

Aktakuza ngarkon të akuzuarit si më poshtë:

Ramush Haradinaj akuzohet n ë bazë të përgjegjësisë penale individuale (Neni 7(1) i Statutit) për:

• Përndjekje (rënie në qafë, torturë, dëbim ose transferim të dhunshëm të civilëve, vrasje, përdhunim) (krime kund ër njerëzimit, Neni 5)
• Trajtim mizor, vrasje, torturë, përdhunim (shkelje të ligjeve ose zakoneve të luftës, Neni 3)

Idriz Balaj akuzohet n ë bazë të përgjegjësisë penale individuale (Neni 7(1) i Statutit) për:

• Përndjekje (rënie në qafë, dëbim ose transferim të dhunshëm të civilëve, vrasje, përdhunim) (krime kund ër njerëzimit, Neni 5)
• Trajtim mizor, vrasje, torturë, përdhunim (shkelje të ligjeve ose zakoneve të luftës, Neni 3)

Lahi Brahimaj akuzohet n ë bazë të përgjegjësisë penale individuale (Neni 7(1) i Statutit) për:

• Përndjekje (rënie në qafë, dëbim ose transferim të dhunshëm të civilëve, vrasje, përdhunim) (krime kund ër njerëzimit, Neni 5)
• Trajtim çnjerëzor, vrasje, torturë (shkelje të ligjeve ose zakoneve të luftës, Neni 3)

PROCEDURA PARAGJYQËSORE

Çështja është në fazën paragjyqësore.

Më 16 prill 2005 Ramush Haradinajt iu miratua lirimi i përkohshëm me kusht prej 17 deri më 19 prill 2005, për të qenë i pranishëm në varrimin e vëllait të tij në Kosovë.

Më 6 qershor 2005 Ramush Haradinajt iu miratua lirim i përkohshëm. Sipas vendimit të Dhomës Gjyqësore, gjatë periudhës së parë nëntëdhjetëditëshe, i akuzuari nuk lejohej të bënte asnjë paraqitje publike ose të merrte pjesë në ndonjë veprimtari politike publike.

Në përgjigje të kërkesës së Ramush Haradinajt, Dhoma Gjyqësore lejoi në vendimin e saj të 12 tetorit 2005 paraqitjen publike dhe pjesëmarrjen e Ramush Haradinajt në veprimtari politike në Kosovë me kushtet përkatëse:

Më 14 tetor 2005, pas një mocioni të parashtruar nga Prokuroiria, Dhoma Gjyqësore urdhëroi pezullimin e vendimit të saj të 12 tetorit 2005.

Më 16 dhjetor 2005, Dhoma e Apeleve vendosi të pezullonte vendimin e Dhomës Gjyqësore të shqiptuar më 12 tetor 2005, që do të lejonte Ramush Haradinajn "të paraqitet publikisht dhe të marrë pjesë në veprimtari politike publike". Kjo nënkuptonte se kushtet e paraqitura në Vendimin për Lirim të Përkohshëm të Ramush Haradinajt do të vlenin deri në shqiptimin e vendimit të formës së prerë nga Dhoma e Apeleve.

Më 10 mars 2006, Dhoma e Apeleve me shumicë lëshoi një Vendim mbi lirimin e përkohshëm të ndryshuar të Ramush Haradinajt, në të cilën hidhej poshtë mocioni i Prokurorisë për anulimin e vendimit të Dhomës Gjyqësore të 12 tetorit 2005, dhe lejohej paraqitja publike e Ramush Haradinajt dhe pjesëmarrja e tij në veprimtari politike.

Ky vendim është ende në fuqi.

GJYKIMI

Gjykimi i Ramush Haradinajt, Idriz Balajt dhe Lahi Brahimajt filloj më 5 mars 2007.

STATISTIKAT